London Introduction Talk Greek

Γεια σας Κυρίες και Κύριοι και καλώς ήρθατε στην εμπειρία Jane Austen, όπου γιορτάζουμε την κληρονομιά της δεσποινίδας Austen και τον χρόνο που πέρασε ως επισκέπτης στην πόλη του Λονδίνου.

Το όνομά μου είναι _________ από το βιβλίο _______.

Θα ήθελα να ξεκινήσω την επίσκεψή σας με μια σύντομη εισαγωγική ομιλία για τη ζωή και την οικογένεια της Τζέιν, διάρκειας περίπου 12 λεπτών, πριν κατευθυνθώ στην κύρια έκθεσή μας. Εάν έχετε οποιεσδήποτε ερωτήσεις, θα είμαι διαθέσιμος καθ' όλη τη διάρκεια της επίσκεψής σας.

Παρόλο που η Τζέιν πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής της στην επαρχία και μια πολύ σημαντική 5ετία στο Μπαθ, το Λονδίνο κατείχε μεγάλη θέση στη φαντασία και τα μυθιστορήματά της. Μέσα από επισκέψεις στην οικογένεια, ιδιαίτερα στον αδελφό της Χένρι, η Τζέιν βίωσε την πρωτεύουσα ως τόπο ενέργειας, ευκαιριών και κοινωνικής παράστασης. Το Λονδίνο εμφανίζεται επανειλημμένα στη μυθιστοριογραφία της ως το κέντρο της μόδας, του χρήματος και της φήμης - ένα μέρος όπου οι χαρακτήρες έρχονται για να ψωνίσουν, να τους δουν, να φλερτάρουν και, περιστασιακά, να πάρουν πολύ κακές αποφάσεις. Σκηνές που διαδραματίζονται στο Λονδίνο κατέχουν εξέχουσα θέση σε μυθιστορήματα όπως τα «Λογική και Ευαισθησία» , «Περηφάνια και Προκατάληψη» και «Πειθώ» , όπου η πόλη προσφέρει ενθουσιασμό και πειρασμό, αλλά και ηθική δοκιμασία.

Η Τζέιν Όστεν γεννήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 1775. Το σπίτι της βρισκόταν σε ένα αγρόκτημα στο Στίβεντον κοντά στο Μπέιζινγκστοουκ, στην όμορφη κομητεία του Χαμσάιρ, το οποίο επηρέασε σε μεγάλο βαθμό το γράψιμό της.

Ο πατέρας της Τζέιν, ο Αιδεσιμότατος Τζορτζ Όστεν , ήταν κληρικός που καλλιεργούσε 200 στρέμματα γης εντός της ενορίας. Ήταν επίσης διευθυντής του δικού του ιδιωτικού οικοτροφείου για γιους ευγενών, πράγμα που σήμαινε ότι η Τζέιν μεγάλωσε περιτριγυρισμένη από αγόρια.

Ο αιδεσιμότατος Όστεν είχε μια βιβλιοθήκη με πάνω από 500 βιβλία στα οποία τα παιδιά του είχαν απεριόριστη πρόσβαση και ενθαρρύνονταν ενεργά να διαβάζουν ένα ευρύ φάσμα θεμάτων.

Στην ηλικία των 15 ετών, η Τζέιν έγραψε το βιβλίο «Η Ιστορία της Αγγλίας από έναν μεροληπτικό, προκατειλημμένο και αδαή ιστορικό». Αυτό ήταν ένα πρώιμο παράδειγμα της ικανότητάς της να γράφει παρωδίες με τις δικές της σατιρικές εκδοχές των Βασιλέων και των Βασίλισσων της Αγγλίας. Οι εικονογραφήσεις στο εσωτερικό του βιβλίου ήταν επίσης ζωγραφισμένες από την Κασσάνδρα το

ακουαρέλες εκείνη την εποχή. Αυτό το βιβλίο βρίσκεται στο Κατάστημα Δώρων μας αν θέλετε να το δείτε από πιο κοντά.

Όταν η Τζέιν ήταν 20 ετών, άρχισε να γράφει τα μυθιστορήματά της και μέχρι τα 23 της είχε ήδη γράψει τα μυθιστορήματα « Λογική και Ευαισθησία» (αρχικά με τίτλο «Έλινορ και Μαριάννα») και «Περηφάνια και Προκατάληψη » (αρχικά με τίτλο «Πρώτες Εντυπώσεις »). Όταν η Τζέιν ήταν 21 ετών, ο πατέρας της έγραψε σε εκδότες στο Λονδίνο σε μια προσπάθεια να τυπώσει το έργο της. Οι εκδότες δεν ενδιαφέρθηκαν. Η γοτθική λογοτεχνία ήταν πολύ πιο μοντέρνα εκείνη την εποχή και έτσι η Τζέιν έγραψε το «Αβαείο του Νορθάνγκερ» (με τον τίτλο «Λέιδι Σούζαν ») ως σάτιρα των δημοφιλών γοτθικών μυθιστορημάτων.

Για την Τζέιν, ο πατέρας της ήταν ο μεγαλύτερος πνευματικός υποστηρικτής της. Ενθάρρυνε το συγγραφικό της ταλέντο παρά τις προκαταλήψεις κατά των γυναικών συγγραφέων στην κοινωνία της εποχής.

Η μητέρα της Τζέιν, η κυρία Κασσάνδρα Όστεν, ήταν μια πολύ δυναμική, ζωηρή και πρακτική κυρία, η οποία ήταν επίσης γνωστή για την ομορφιά της (!). Ήταν μια έξυπνη, κοινωνική γυναίκα και ήταν ιδιαίτερα περήφανη για την αριστοκρατική της μύτη και το γρήγορο πνεύμα της. Μάλιστα, ήταν γνωστή ως η ποιήτρια της οικογένειας. Εκτός από την ανατροφή των 8 παιδιών της και τη φροντίδα των μαθητών του συζύγου της, διαχειριζόταν το γαλακτοκομείο και την πτηνοτροφική μονάδα, εκτός από τις καθημερινές οικιακές της υποχρεώσεις, συμπεριλαμβανομένης της παρασκευής της οικογενειακής μπύρας.

Ο Τζέιμς , ο μεγαλύτερος, ήταν κατά μία έννοια ο πρώτος επαγγελματίας συγγραφέας στην οικογένεια. Αφού έλαβε κατ' οίκον εκπαίδευση από τον πατέρα του, έγινε λόγιος και στα 14 του πήγε στο Κολλέγιο του Αγίου Ιωάννη στην Οξφόρδη για να προετοιμαστεί για μια καριέρα στην Εκκλησία. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του εξέδιδε ένα εβδομαδιαίο περιοδικό με τίτλο « The Loiterer» , το οποίο κυκλοφόρησε σε 60 τεύχη. Ο Τζέιμς δεν συνέχισε τη συγγραφή, αλλά λέγεται ότι η νεαρή Τζέιν δημοσίευσε μια επιστολή στο « The Loiterer» , χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο «Sophia Sentiment».

Όπως μπορείτε να δείτε, δεν έχουμε κανένα γνωστό πορτρέτο του Τζορτζ Όστεν , του δεύτερου μεγαλύτερου αδελφού της Τζέιν. Αυτό δεν είναι ασυνήθιστο για ιδιώτη της εποχής του, αλλά η ζωή του Τζορτζ παραμένει ιδιαίτερα άγνωστη. Ο Τζορτζ έζησε με μια δια βίου αναπηρία, η φύση της οποίας είναι άγνωστη. Πιστεύεται επίσης έντονα ότι μπορεί να ήταν κωφός. Προφανώς, ήταν παράδοση στην οικογένεια Όστεν να μαθαίνουν πώς να μιλάνε σε μια μορφή νοηματικής γλώσσας (ή «ομιλίας με τα δάχτυλα» όπως την αποκαλούσαν). Ο Τζορτζ λάμβανε φροντίδα τοπικά υπό την επίβλεψη, η οποία χρηματοδοτούνταν από τους γονείς του. Αυτό δεν ήταν ασυνήθιστο στα τέλη του 18ου αιώνα για οικογένειες που είχαν την οικονομική δυνατότητα να έχουν ειδική φροντίδα. Αν και ο Τζορτζ δεν εμφανίζεται συχνά στην σωζόμενη οικογενειακή αλληλογραφία, τα αρχεία που υπάρχουν δείχνουν ότι δεν εγκαταλείφθηκε ούτε ξεχάστηκε, αλλά ότι είχε φροντίσει για όλη του τη ζωή.

Μιλώντας για κυρίους, ο Έντουαρντ Όστεν (αργότερα Έντουαρντ Νάιτ ) απεικονίζεται εδώ σε ένα πολύ πολυτελές πορτρέτο. Αυτό θα πρέπει να υποδηλώνει το γεγονός ότι ήταν πλούσιος, αν και ο πλούτος του δεν προερχόταν από την οικογένεια Όστεν. Όταν ο Έντουαρντ ήταν 15 ετών, υιοθετήθηκε από τον πλούσιο δεύτερο ξάδερφο του πατέρα του, Τόμας Νάιτ, και τη σύζυγό του Κάθριν. Τον αγαπούσαν τόσο πολύ που όταν ήταν 12 ετών τον πήραν στην γαμήλια περιοδεία τους! Οι Ιππότες δεν είχαν δικά τους παιδιά εν ζωή, αλλά χρειάζονταν έναν κληρονόμο καθώς κατείχαν μεγάλη περιουσία και κτήματα στο Χαμσάιρ και το Κεντ. Το 1783 υιοθέτησαν επίσημα τον Έντουαρντ και, ως προϋπόθεση για την κληρονομιά του, αυτός

άλλαξε το όνομά του σε Έντουαρντ Νάιτ το 1812. Είναι αξιοσημείωτο ότι στο Emma and Mansfield Park υπάρχουν χαρακτήρες όπως ο Φρανκ Τσόρτσιλ και η Φάνι Πράις, οι οποίοι επίσης εξαπατώνται από πλούσιους συγγενείς.

Ο Χένρι αναφέρεται συχνά ως ο αγαπημένος αδελφός της Τζέιν και είναι επίσης πολύ σημαντικός – καθώς ο Χένρι έπαιξε κεντρικό ρόλο στην παρουσίαση των μυθιστορημάτων της Τζέιν στο κοινό, λειτουργώντας ως λογοτεχνικός πράκτορας και υποστηρικτής της. Ο Χένρι ήταν φημισμένος για την λαμπρή συνομιλία του και το γρήγορο πνεύμα του – διασκευασμένες εκδοχές των επιχειρημάτων του ή οι φράσεις του μπορεί να έχουν βρει τον δρόμο τους στα μυθιστορήματα της Τζέιν. Δεν είναι τυχαίο ότι χαρακτήρες όπως ο Χένρι Τίλνεϊ στο Αβαείο του Νορθάνγκερ μοιράζονται την ενέργεια, την ευφυΐα και την αγάπη του για μια ζωντανή συζήτηση.

Στις αρχές του 1800, ο Χένρι έζησε στο Λονδίνο και είχε τη δική του ανεξάρτητη τραπεζική επιχείρηση. Ήταν ο Χένρι που έγραψε το πρώτο «Βιογραφικό Σημείωμα του Συγγραφέα», κατονομάζοντας τελικά την αδερφή του ως συγγραφέα των μυθιστορημάτων « Λογική και Ευαισθησία», «Περηφάνια και Προκατάληψη», «Έμμα», «Πάρκο Μάνσφιλντ» , και των δύο μυθιστορημάτων που τυπώθηκαν το 1818, μετά τον θάνατο της Όστεν - « Αββαείο του Νορθάνγκερ» και «Πειθώ» . Κατά τη διάρκεια της ζωής της Τζέιν, δεν είδε ποτέ το όνομά της τυπωμένο. Όταν το «Λογική και Ευαισθησία» εκδόθηκε για πρώτη φορά, έγραφε απλώς ότι γράφτηκε «Από μια Κυρία».

Χωρίς τις διασυνδέσεις του Χένρι με το Λονδίνο, την αυτοπεποίθηση και την πίστη του στη μοναδική ικανότητα της Τζέιν, είναι πολύ πιθανό τα μυθιστορήματα της Τζέιν να μην είχαν φτάσει ποτέ στο κοινό.

Τώρα, η Κασσάνδρα , η μοναδική αδερφή της Τζέιν και η πιο στενή της φίλη. Οι δύο αδερφές μοιράζονταν ένα υπνοδωμάτιο για μεγάλο μέρος της ζωής τους και συχνά ντύνονταν τόσο ίδια που οι επισκέπτες μερικές φορές δυσκολεύονταν να τις ξεχωρίσουν. Η Κασσάνδρα ήταν η έμπιστη φίλη της Τζέιν, η άτυπη συντάκτρια και η συναισθηματική παρουσιάστρια. Όπως η Τζέιν, η Κασσάνδρα δεν παντρεύτηκε ποτέ, παρά τις επανειλημμένες και ελπιδοφόρες προσπάθειες της οικογένειας να φροντίσει και τις δύο κόρες να εγκατασταθούν κατάλληλα. Και όπως η Τζέιν, η Κασσάνδρα ήταν κάποτε αρραβωνιασμένη. Ο αρραβώνας της Τζέιν, με τον Χάρις Μπιγκ-Γουίθερ, είναι διάσημος για το ότι διήρκεσε μόνο μία νύχτα. Δέχτηκε την πρόταση γάμου το βράδυ, κοιμήθηκε μαζί της και μέχρι το πρωινό είχε αποφασίσει ότι δεν αγαπούσε τον άντρα αρκετά για να τον παντρευτεί.

Ο αρραβώνας της Κασσάνδρας με τον αιδεσιμότατο Τόμας Φάουλ, από την άλλη πλευρά, θα διαρκούσε πέντε χρόνια. Πριν προλάβουν να παντρευτούν, ο Τόμας πήγε στις Δυτικές Ινδίες για να υπηρετήσει ως στρατιωτικός ιερέας. Δυστυχώς, κατά την απόβασή του στο Σαν Ντομίνγκο, πέθανε από κίτρινο πυρετό. Η Κασσάνδρα παρέμεινε γεροντοκόρη, έχοντας προφανώς ορκιστεί στην ηλικία των 25 ότι δεν θα παντρευόταν ποτέ, επειδή, μετά την ηλικία των 25, οι κυρίες θεωρούνταν μεσήλικες. «στο ράφι», ας πούμε!

Όταν οι αδερφές δεν ήταν μαζί, έγραφαν η μία στην άλλη σε καθημερινή βάση και ό,τι έχει απομείνει από αυτές τις επιστολές αποτέλεσε την κύρια πηγή πληροφοριών για την Τζέιν Όστεν - αν και μετά τον θάνατο της Τζέιν, η Κασσάνδρα κατέστρεψε τις περισσότερες από τις επιστολές που είχε στην κατοχή της. Ο λόγος για αυτό παραμένει μυστήριο. Η σχέση μεταξύ των αδερφών Όστεν πιθανότατα αντικατοπτρίζεται στις αδελφικές σχέσεις της Ελίζαμπεθ και της Τζέιν Μπένετ από το " Περηφάνια και Προκατάληψη" , και με την Έλινορ και τη Μαριάν Ντάσγουντ στο "Λογική και Ευαισθησία" .

Το Λονδίνο θα έπαιζε σημαντικό ρόλο στη μετέπειτα ζωή της Κασσάνδρας. Πέρασε μεγάλα χρονικά διαστήματα μένοντας με τον αδελφό της Ερρίκο στην πρωτεύουσα και με τον Εδουάρδο στο σπίτι του στο Λονδίνο.

Ο Φράνσις και ο Τσαρλς είχαν και οι δύο πολύ εντυπωσιακές καριέρες στο Ναυτικό, υπηρετώντας ως αξιωματικοί στους Ναπολεόντειους Πολέμους. Ο Φράνσις ήταν ένας από τους Λοχαγούς του Λόρδου Νέλσον και και οι δύο αδελφοί έφτασαν στον βαθμό του Ναυάρχου. Είναι σαφές ότι ενέπνευσαν τους ναυτικούς χαρακτήρες στα μυθιστορήματα της Τζέιν. Στο Μάνσφιλντ Παρκ, για τα γενέθλια της Φάνι Πράις, λαμβάνει ένα κολιέ με κεχριμπάρι σε σχήμα σταυρού από τον αδελφό της, τον ναυτικό Γουίλιαμ. Αυτή είναι μια αληθινή χειρονομία από τη ζωή της Τζέιν, καθώς τόσο η Τζέιν όσο και η Κασσάνδρα έλαβαν σταυρούς από τοπάζι από τον αδελφό τους, τον Τσαρλς, ο οποίος αγόρασε τα κολιέ με χρηματικά έπαθλα που κέρδισαν υπηρετώντας στο Βασιλικό Ναυτικό.

Ο πατέρας της Τζέιν απεβίωσε στο Μπαθ το 1805 και είναι θαμμένος στην εκκλησία του Αγίου Σουίθιν, λιγότερο από μισό μίλι από το Κέντρο Τζέιν Όστεν στην οδό Γκέι. Ο θάνατός του άφησε τη σύζυγο και τις κόρες του με πολύ λίγα χρήματα και έτσι αναγκάστηκαν να ζήσουν σε φτωχικά διαμερίσματα, καθώς δεν υπήρχαν αρκετά για να τους προσφέρουν ένα δικό τους σπίτι. Ή έτσι φαινόταν. Το 1809, το εξοχικό σπίτι στο Τσότον δόθηκε στις κυρίες από τον Έντουαρντ. Το σπίτι ήταν μέρος της κληρονομικής περιουσίας του στο Χαμσάιρ, ωστόσο, θα μπορούσε να τους είχε προσφέρει αυτήν την ιδιοκτησία πολύ νωρίτερα. Αυτό είναι αξιοσημείωτα παρόμοιο με τον Κύριο και την Κυρία Ντάσγουντ στο Λογική και Ευαισθησία .

Δυστυχώς, η Τζέιν δεν είδε ποτέ να εκδίδονται τα δύο μυθιστορήματά της για το Μπαθ, επειδή το 1816 αρρώστησε σοβαρά. Η αλήθεια για την ασθένεια της Τζέιν παραμένει μυστήριο.

Η Τζέιν μεταφέρθηκε στο Γουίντσεστερ από τον Χένρι και την Κασσάνδρα την άνοιξη του 1817 για καλύτερη ιατρική περίθαλψη. Είχε ξεκινήσει ένα νέο μυθιστόρημα, το Sanditon, πριν αρρωστήσει και δυστυχώς αυτό εγκαταλείφθηκε. Η Τζέιν βρισκόταν στο σπίτι της στο Τσότον του Χαμσάιρ όταν έγραψε την τελευταία της διαθήκη στις 27 Απριλίου 1817. Κατά τον θάνατό της, η συνολική της περιουσία εκτιμήθηκε σε λιγότερο από 800 λίρες. Στη διαθήκη της, άφησε σχεδόν τα πάντα στην «αγαπημένη της αδερφή», την Κασσάνδρα, η οποία φρόντισε την Τζέιν κατά τη διάρκεια της ασθένειας. Στις 18 Ιουλίου 1817, η Τζέιν απεβίωσε ειρηνικά στην αγκαλιά της αδερφής της, σε ηλικία 41 ετών. Τάφηκε στον καθεδρικό ναό του Γουίντσεστερ. Ο Χένρι οργάνωσε την νεκρολογία για την τοπική εφημερίδα - αυτή ήταν η πρώτη φορά που η Τζέιν αναφέρθηκε ως η συγγραφέας των μυθιστορήματών της. Μετά τον θάνατό της, η Κασσάνδρα έγραψε σε μια επιστολή: «Ήταν ο ήλιος της ζωής μου. Το φιορίνι κάθε απόλαυσης, το καταπραϋντικό κάθε θλίψης. Δεν είχα καμία σκέψη κρυφή από αυτήν και είναι σαν να έχω χάσει ένα κομμάτι του εαυτού μου».

Το Λονδίνο στα μυθιστορήματα της Τζέιν είναι απέραντο, ανώνυμο και ελαφρώς επικίνδυνο. Στο Λονδίνο η Λύντια Μπένετ το σκάει με τον Γουίκαμ, εκεί ξετυλίγεται το σκάνδαλο της Μαρίας Μπέρτραμ και εκεί μπορούν να κερδηθούν, να χαθούν περιουσίες ή να αποκαλυφθεί η υπερβολή τους. Η Τζέιν δεν έζησε ποτέ μόνιμα στην πρωτεύουσα, αλλά μέσα από τις διασυνδέσεις της και τις πολλές επισκέψεις της εδώ, την καταλάβαινε αρκετά καλά ώστε να την απεικονίσει ως την καρδιά της κοινωνίας της Αντιβασιλείας - εκθαμβωτική, αποσπαστική και όχι πάντα αξιόπιστη.

Σας ευχαριστώ όλους πολύ που με ακούσατε. Αν θέλετε να με ακολουθήσετε, θα το κάνω.  τώρα οδηγήστε σας όλους κάτω στην έκθεση. Υπάρχουν κοστούμια για να ντυθείτε,  Μπισκότα με συνταγή Regency για γεύση, αρώματα για μυρωδιά, ένα δωμάτιο με πένα και μελάνι  για να δοκιμάσετε τη συγγραφή επιστολών σας και το παγκοσμίως διάσημο κέρινο ομοίωμά μας της Τζέιν Όστεν.  Μην ξεχάσετε να τραβήξετε φωτογραφίες και μη διστάσετε να κάνετε ερωτήσεις.